JOSEFIEN ALKEMA 
      



      
      beeldend kunstenaar 
     

 

    
werk
actueel
cv
meer werk
contact
 statement
   

Mijn werk is geïnspireerd door hoge luchten, wolken en wind, zon en schaduw, land en water. Het landschap is een motief dat altijd blijft, beleving van ruimte en vrijheid en een spiegel van de ziel: sferen, stormen, licht en donker.

Als ik buiten werk zijn er naast visuele veel zintuiglijke ervaringen zoals warmte, wind en licht, beweging en ruimte, die invloed hebben op hoe ik het landschap weergeef. De beweging en het licht zijn de bepalende elementen in mijn werk, waardoor het zich op de grens van abstractie en figuratie beweegt.

Een ander laag in mijn beleving van het landschap is het besef dat het een plaats is waar levens zich afspelen, waar herinneringen en emoties aan verbonden zijn. Een onzichtbare wereld van ervaringen, wat beeldend een impact heeft.
De verwerking van beelden uit het nieuws in mijn werk laat zien hoe dit vorm kan krijgen.

Getekende schilderijen
De serie 'getekende schilderijen' is ontstaan doordat ik meer aandacht wilde geven aan het tekenen, het directe en handschriftelijke ervan wilde ik inzetten in al mijn werk, ook in schilderijen. Ik combineer tekenen en schilderen, lijnen en vlakken, het scherpe, spontane en verhalende van tekenen samen met het dramatische van lichte en donkere partijen. Krassen en tekenen; sporen achterlaten, lagen afkrabben, de structuur maken die onder de oppervlakte ligt.
De tekenigen ben ik gaan maken op doek om ze steviger te maken. Hierdoor ontstond een vermenging van technieken en materialen: olie- en acrylverf, Siberisch krijt, oliekrijt, inkt en oilbar.

De dramatische werking van het zwart-wit viel samen met de beelden van de tsunami in Japan. Ik heb foto's van de ramp bij mijn werk gehad, niet om na te tekenen, maar om te zien hoe een landschap kan zijn, totaal op zijn kop gezet, maar toch een landschap waar mensen in leven.
Oorlogsfotografie en ramptoerisme. Ik wordt overspoeld door beelden en even snel is het weer voorbij. Tekenen en schilderen is langzaam. Ik werk in lagen om een doorleefd beeld te krijgen, dat recht doet aan de ervaringen van mensen. Na een ramp is de oppervlakte verdwenen, het landschap getekend door wat er gebeurd is. De onderliggende lagen worden zichtbaar, de structuur, de binnenkant.